Apel PoległychRoll Call of the FallenChamada dos CaídosAppell der GefallenenAppèl van de gevallenenL'appel aux mortsדער אַפּעל פֿון די געפֿאַלענע

Grottammare nad Adriatykiem, 23 marca 1946 — święto pułkowe 7 Pułku Ułanów Lubelskich w ostatnich miesiącach II Korpusu we Włoszech (ARG/V/750)Grottammare on the Adriatic, 23 March 1946 — the regimental feast of the 7th Lublin Uhlan Regiment in the last months of the 2nd Corps in Italy (ARG/V/750)Grottammare, no Adriático, 23 de março de 1946 — a festa do 7.º Regimento de Ulanos de Lublin nos últimos meses do 2.º Corpo na Itália (ARG/V/750)Grottammare an der Adria, 23. März 1946 — das Regimentsfest des 7. Ulanenregiments Lublin in den letzten Monaten des 2. Korps in Italien (ARG/V/750)Grottammare aan de Adriatische Zee, 23 maart 1946 — het regimentsfeest van het 7e Regiment Ulanen van Lublin in de laatste maanden van het 2e Korps in Italië (ARG/V/750)Grottammare sur l'Adriatique, 23 mars 1946 — la fête du 7e régiment de uhlans de Lublin dans les derniers mois du 2e Corps en Italie (ARG/V/750)Grottammare בײַם אַדריאַטישן ים, 23טן מערץ 1946 — דער רעגימענט-יום-טובֿ פֿונעם 7טן לובלינער אולאַן-רעגימענט אין די לעצטע חדשים פֿונעם 2טן קאָרפּוס אין איטאַליע (ARG/V/750)

AutorAuthorAutorAutorAuteurAuteurמחבר: Marek Skonieczny

Fotografia nocyPhotograph of the nightFotografia da noiteFotografie der NachtFotografie van de nachtPhotographie de la nuitפֿאָטאָגראַפֿיע פֿון דער נאַכט

Fotografia ARG/V/750 jest czarno-biała, prostokątna, mniej więcej 9×14 cm. Na awersie: nocne niebo, osiem-dziesięć reflektorów wbitych wysoko w ciemność, u dołu kadru długa linia sztandarów i sylwetek żołnierzy, po bokach ciemne kontury pojazdów wojskowych. Na rewersie odręczny podpis atramentem: „Apel poległych w czasie święta 7 go Pułku Ułanów Lubelskich w dn. 23.III 1946r. W Bicuch w m. Grottammare nad Adrjatykiem.” Obok — drukowana pieczęć zakładu fotograficznego: „SVILUPPO E STAMPA / Cav. BAFFONI / S. BENEDETTO DEL TRONTO”. Podpis fotografa: „Fotogr. Ks. Kopelou”. Numer negatywu: 7.A.The photograph ARG/V/750 is black-and-white, rectangular, roughly 9×14 cm. On the obverse: a night sky, eight to ten searchlights driven high into the darkness, at the bottom of the frame a long line of standards and soldiers' silhouettes, with dark contours of military vehicles to the sides. On the reverse, a handwritten signature in ink: „Roll-call of the fallen during the feast of the 7th Regiment of Lublin Uhlans on 23.III 1946, at Bicuch in the town of Grottammare on the Adriatic.” Beside it — a printed stamp of the photographic studio: „SVILUPPO E STAMPA / Cav. BAFFONI / S. BENEDETTO DEL TRONTO”. The photographer's signature: „Fotogr. Ks. Kopelou”. Negative number: 7.A.A fotografia ARG/V/750 é a preto e branco, retangular, com cerca de 9×14 cm. No anverso: um céu noturno, oito a dez holofotes cravados bem alto na escuridão, na base do enquadramento uma longa linha de estandartes e silhuetas de soldados, e dos lados os contornos escuros de viaturas militares. No verso, uma assinatura manuscrita a tinta: „Chamada dos caídos durante a festa do 7.º Regimento de Ulanos de Lublin a 23.III 1946, em Bicuch, na cidade de Grottammare, no Adriático.” Ao lado — um carimbo impresso do estúdio fotográfico: „SVILUPPO E STAMPA / Cav. BAFFONI / S. BENEDETTO DEL TRONTO”. Assinatura do fotógrafo: „Fotogr. Ks. Kopelou”. Número do negativo: 7.A.Die Fotografie ARG/V/750 ist schwarz-weiß, rechteckig, etwa 9×14 cm groß. Auf der Vorderseite: ein Nachthimmel, acht bis zehn Scheinwerfer, hoch in die Dunkelheit gebohrt, am unteren Bildrand eine lange Reihe von Standarten und Soldatensilhouetten, an den Seiten dunkle Umrisse von Militärfahrzeugen. Auf der Rückseite eine handschriftliche Tintensignatur: „Appell der Gefallenen während des Festes des 7. Regiments der Lubliner Ulanen am 23.III 1946, in Bicuch in der Stadt Grottammare an der Adria.” Daneben — ein gedruckter Stempel des Fotostudios: „SVILUPPO E STAMPA / Cav. BAFFONI / S. BENEDETTO DEL TRONTO”. Die Signatur des Fotografen: „Fotogr. Ks. Kopelou”. Negativnummer: 7.A.De foto ARG/V/750 is zwart-wit, rechthoekig, ongeveer 9×14 cm. Op de voorzijde: een nachtelijke hemel, acht tot tien zoeklichten hoog in de duisternis geboord, onderaan het kader een lange rij vaandels en soldatensilhouetten, aan de zijkanten donkere contouren van militaire voertuigen. Op de achterzijde een handgeschreven handtekening in inkt: „Appel van de gevallenen tijdens het feest van het 7e Regiment Lublin-ulanen op 23.III 1946, te Bicuch in de stad Grottammare aan de Adriatische Zee.” Ernaast — een gedrukt stempel van de fotostudio: „SVILUPPO E STAMPA / Cav. BAFFONI / S. BENEDETTO DEL TRONTO”. De handtekening van de fotograaf: „Fotogr. Ks. Kopelou”. Negatiefnummer: 7.A.La photographie ARG/V/750 est en noir et blanc, rectangulaire, d'environ 9×14 cm. Au recto : un ciel nocturne, huit à dix projecteurs plantés haut dans l'obscurité, au bas du cadre une longue ligne d'étendards et de silhouettes de soldats, sur les côtés les contours sombres de véhicules militaires. Au verso, une signature manuscrite à l'encre : „Appel des morts lors de la fête du 7e régiment de uhlans de Lublin le 23.III 1946, à Bicuch dans la ville de Grottammare sur l'Adriatique.” À côté — un cachet imprimé du studio photographique : „SVILUPPO E STAMPA / Cav. BAFFONI / S. BENEDETTO DEL TRONTO”. Signature du photographe : „Fotogr. Ks. Kopelou”. Numéro du négatif : 7.A.די פֿאָטאָגראַפֿיע ARG/V/750 איז שוואַרץ-ווײַס, רעכטעקיק, אַרום 9×14 cm. אויפֿן פֿאָדערזײַט: אַ נאַכט-הימל, אַכט ביז צען רעפֿלעקטאָרן הויך אַרײַנגעטריבן אינעם פֿינצטערניש, אונטן אינעם קאַדער אַ לאַנגע ליניע פֿאָנען און זעלנער-סילועטן, אויף די זײַטן טונקעלע קאָנטורן פֿון מיליטערישע פֿאָרצײַגן. אויפֿן הינטערזײַט אַ האַנט-געשריבענע חתימה מיט טינט: „אַפּעל פֿון די געפֿאַלענע בעת דעם יום-טובֿ פֿונעם 7טן פּאָלק אולאַנען פֿון Lublin דעם 23.III 1946, אין Bicuch אין שטאָט Grottammare בײַם אַדריאַטיק.” דערנעבן — אַ געדרוקטער שטעמפּל פֿונעם פֿאָטאָגראַפֿיש-אַטעליע: „SVILUPPO E STAMPA / Cav. BAFFONI / S. BENEDETTO DEL TRONTO”. די חתימה פֿונעם פֿאָטאָגראַף: „Fotogr. Ks. Kopelou”. נעגאַטיוו-נומער: 7.A.

Święto pułkowe 22-23 marcaRegimental feast 22–23 MarchFesta do regimento 22–23 de marçoRegimentsfest 22.–23. MärzRegimentsfeest 22–23 maartFête du régiment 22–23 marsרעגימענט-יום-טובֿ 22–23טן מערץ

Tradycja 7 Pułku Ułanów Lubelskich im. gen. Kazimierza Sosnkowskiego pochodzi z Lublina 1918 roku, kiedy pułk został sformowany 5 listopada przez rtm. Juliusza Rómmla (Janusz Głuchowski był jednym z pierwszych oficerów). Święto pułku obchodzono 22–23 marca. Program: parada, msza polowa, dekoracja krzyżem pamiątkowym pułku, a wieczorem — Apel Poległych, o godzinie 20:00. Apel był ceremonią wywołania nazwisk żołnierzy, którzy polegli w bojach: wywołany żołnierz nie odpowiadał, za niego odpowiadał stary żołnierz tej samej kompanii słowem „poległ pod…”. W roku 1946 apel wywoływany był dla poległych w kampanii 1939, w Powstaniu Warszawskim i na polach Włoch — Monte Cassino, Bolonia, Ankona.The tradition of the 7th Lublin Uhlan Regiment named after Gen. Kazimierz Sosnkowski dates from Lublin in 1918, when the regiment was formed on 5 November by Capt. Juliusz Rómmel (Janusz Głuchowski was one of the first officers). The regimental feast was celebrated on 22–23 March. Programme: a parade, a field Mass, decoration with the regiment's commemorative cross, and in the evening — the Roll Call of the Fallen, at 20:00. The roll call was a ceremony of calling out the names of soldiers who had fallen in battle: the soldier called did not answer; for him an old soldier of the same company answered with the word 'fell at…'. In 1946 the roll call was called for those fallen in the campaign of 1939, in the Warsaw Uprising, and on the fields of Italy — Monte Cassino, Bologna, Ancona.A tradição do 7.º Regimento de Ulanos de Lublin em homenagem ao gen. Kazimierz Sosnkowski remonta a Lublin em 1918, quando o regimento foi formado em 5 de novembro pelo cap. Juliusz Rómmel (Janusz Głuchowski foi um dos primeiros oficiais). A festa do regimento celebrava-se em 22–23 de março. Programa: desfile, missa de campanha, condecoração com a cruz comemorativa do regimento e, à noite — a Chamada dos Caídos, às 20:00. A chamada era uma cerimônia de bradar os nomes dos soldados tombados em combate: o soldado chamado não respondia; por ele respondia um velho soldado da mesma companhia com a palavra 'tombou em…'. Em 1946 a chamada foi feita para os tombados na campanha de 1939, no Levante de Varsóvia e nos campos da Itália — Monte Cassino, Bolonha, Ancona.Die Tradition des 7. Ulanenregiments Lublin, benannt nach Gen. Kazimierz Sosnkowski, stammt aus Lublin 1918, als das Regiment am 5. November von Rittmeister Juliusz Rómmel aufgestellt wurde (Janusz Głuchowski war einer der ersten Offiziere). Das Regimentsfest wurde am 22.–23. März gefeiert. Programm: eine Parade, eine Feldmesse, die Dekoration mit dem Gedenkkreuz des Regiments, und am Abend — der Appell der Gefallenen, um 20:00. Der Appell war eine Zeremonie des Aufrufens der Namen von im Kampf gefallenen Soldaten: der aufgerufene Soldat antwortete nicht; für ihn antwortete ein alter Soldat derselben Kompanie mit dem Wort 'fiel bei…'. 1946 wurde der Appell für die im Feldzug von 1939, im Warschauer Aufstand und auf den Feldern Italiens Gefallenen aufgerufen — Monte Cassino, Bologna, Ancona.De traditie van het 7e Regiment Ulanen van Lublin, vernoemd naar gen. Kazimierz Sosnkowski, stamt uit Lublin in 1918, toen het regiment op 5 november werd gevormd door ritmeester Juliusz Rómmel (Janusz Głuchowski was een van de eerste officieren). Het regimentsfeest werd gevierd op 22–23 maart. Programma: een parade, een veldmis, decoratie met het herdenkingskruis van het regiment, en 's avonds — het Appel der Gevallenen, om 20:00. Het appel was een ceremonie waarbij de namen werden afgeroepen van soldaten die in de strijd waren gevallen: de afgeroepen soldaat antwoordde niet; voor hem antwoordde een oude soldaat van dezelfde compagnie met het woord 'sneuvelde bij…'. In 1946 werd het appel afgeroepen voor de gevallenen in de campagne van 1939, in de Opstand van Warschau en op de velden van Italië — Monte Cassino, Bologna, Ancona.La tradition du 7e régiment de uhlans de Lublin au nom du gén. Kazimierz Sosnkowski remonte à Lublin en 1918, lorsque le régiment fut formé le 5 novembre par le capitaine Juliusz Rómmel (Janusz Głuchowski fut l'un des premiers officiers). La fête du régiment se célébrait les 22–23 mars. Programme : un défilé, une messe de campagne, la décoration avec la croix commémorative du régiment, et le soir — l'Appel des Morts, à 20h00. L'appel était une cérémonie consistant à crier les noms des soldats tombés au combat : le soldat appelé ne répondait pas ; pour lui répondait un vieux soldat de la même compagnie avec le mot « tombé à… ». En 1946 l'appel fut fait pour les tombés de la campagne de 1939, de l'Insurrection de Varsovie et des champs d'Italie — Monte Cassino, Bologne, Ancône.די טראַדיציע פֿונעם 7טן לובלינער אולאַן-רעגימענט אויפֿן נאָמען פֿון גען. Kazimierz Sosnkowski שטאַמט פֿון לובלין אין 1918, ווען דער רעגימענט איז געשאַפֿן געוואָרן דעם 5טן נאָוועמבער פֿון ריטמײַסטער Juliusz Rómmel (יאַנוש גלוכאָווסקי איז געווען איינער פֿון די ערשטע אָפֿיצירן). דער רעגימענט-יום-טובֿ איז געפֿײַערט געוואָרן דעם 22–23טן מערץ. פּראָגראַם: אַ פּאַראַד, אַ פֿעלד-מעסע, די דעקאָראַציע מיטן געדענק-קרייץ פֿונעם רעגימענט, און אין אָוונט — דער אַפּעל פֿון די געפֿאַלענע, 20:00. דער אַפּעל איז געווען אַ צערעמאָניע פֿון אויסרופֿן די נעמען פֿון די סאָלדאַטן וואָס זײַנען געפֿאַלן אין שלאַכט: דער אויסגערופֿענער סאָלדאַט האָט נישט געענטפֿערט; פֿאַר אים האָט געענטפֿערט אַ אַלטער סאָלדאַט פֿון דער זעלבער קאָמפּאַניע מיטן וואָרט 'געפֿאַלן בײַ…'. אין 1946 איז דער אַפּעל אויסגערופֿן געוואָרן פֿאַר די געפֿאַלענע אין דער קאַמפּאַניע פֿון 1939, אינעם וואַרשעווער אויפֿשטאַנד, און אויף די פֿעלדער פֿון איטאַליע — מאָנטע קאַסינאָ, באָלאָניע, אַנקאָנאַ.

Grottammare 1945-1946Grottammare 1945–1946Grottammare 1945–1946Grottammare 1945–1946Grottammare 1945–1946Grottammare 1945–1946Grottammare 1945–1946

7 Pułk Ułanów Lubelskich w PSZ (odbudowany we Włoszech od 1944 po przejściu z 2 Brygady Pancernej) stacjonował w Grottammare od końca 1945 roku. Grottammare — kurort nad Adriatykiem, 70 km na południe od Ankony — mieściła w pałacykach nadmorskich sztab i koszary polskich ułanów. Pobliskie San Benedetto del Tronto (skąd pochodzi pieczęć zakładu fotograficznego) było większym miastem z zakładami rzemieślniczymi. „W Bicuch” w rewersie zdjęcia może być włoską miejscowością „Bicuch” (zniekształcenie) albo skrótem opisowym „w obu” (baraki).The 7th Lublin Uhlan Regiment in the Polish Armed Forces (rebuilt in Italy from 1944 after transferring from the 2nd Armoured Brigade) was stationed at Grottammare from late 1945. Grottammare — an Adriatic resort, 70 km south of Ancona — housed the staff and barracks of the Polish uhlans in seaside villas. Nearby San Benedetto del Tronto (whence the photographic studio's stamp comes) was a larger town with craft workshops. 'W Bicuch' on the reverse of the photo may be an Italian locality 'Bicuch' (a distortion) or a descriptive abbreviation 'in both' (the barracks).O 7.º Regimento de Ulanos de Lublin nas Forças Armadas Polonesas (reconstruído na Itália a partir de 1944, após a transferência da 2.ª Brigada Blindada) esteve estacionado em Grottammare desde o final de 1945. Grottammare — estância adriática, 70 km ao sul de Ancona — abrigava o estado-maior e os quartéis dos ulanos poloneses em villas à beira-mar. A vizinha San Benedetto del Tronto (de onde vem o carimbo do ateliê fotográfico) era uma cidade maior com oficinas artesanais. 'W Bicuch' no verso da foto pode ser uma localidade italiana 'Bicuch' (uma distorção) ou uma abreviação descritiva 'em ambos' (os barracões).Das 7. Ulanenregiment Lublin in den Polnischen Streitkräften (in Italien ab 1944 nach Übertritt von der 2. Panzerbrigade neu aufgestellt) war ab Ende 1945 in Grottammare stationiert. Grottammare — ein Adria-Kurort, 70 km südlich von Ancona — beherbergte Stab und Kasernen der polnischen Ulanen in Strandvillen. Das nahe San Benedetto del Tronto (woher der Stempel des Fotoateliers stammt) war eine größere Stadt mit Handwerksbetrieben. 'W Bicuch' auf der Rückseite des Fotos kann ein italienischer Ort 'Bicuch' (eine Verzerrung) oder eine beschreibende Abkürzung 'in beiden' (den Baracken) sein.Het 7e Regiment Ulanen van Lublin in de Poolse Strijdkrachten (in Italië vanaf 1944 heropgericht na overgang van de 2e Pantserbrigade) was vanaf eind 1945 gelegerd te Grottammare. Grottammare — een Adriatisch kuuroord, 70 km ten zuiden van Ancona — herbergde de staf en kazernes van de Poolse ulanen in kustvilla's. Het nabije San Benedetto del Tronto (waar de stempel van het fotoatelier vandaan komt) was een grotere stad met ambachtelijke werkplaatsen. 'W Bicuch' op de achterzijde van de foto kan een Italiaanse plaats 'Bicuch' zijn (een verbastering) of een beschrijvende afkorting 'in beide' (de barakken).Le 7e régiment de uhlans de Lublin dans les Forces armées polonaises (reconstitué en Italie à partir de 1944 après son passage de la 2e brigade blindée) fut stationné à Grottammare depuis fin 1945. Grottammare — station balnéaire de l'Adriatique, à 70 km au sud d'Ancône — abritait l'état-major et les casernes des uhlans polonais dans des villas en bord de mer. La proche San Benedetto del Tronto (d'où provient le cachet du studio photographique) était une ville plus grande avec des ateliers artisanaux. « W Bicuch » au verso de la photo peut être une localité italienne « Bicuch » (une déformation) ou une abréviation descriptive « dans les deux » (les baraquements).דער 7טער לובלינער אולאַן-רעגימענט אין די פּוילישע אַרמיי-כּוחות (אויפֿסנײַ אויפֿגעשטעלט אין איטאַליע פֿון 1944 נאָך איבערגאַנג פֿון דער 2טער פּאַנצער-בריגאַדע) איז סטאַציאָנירט געווען אין Grottammare פֿון סוף 1945. Grottammare — אַ אַדריאַטישער קוראָרט, 70 קמ דרום פֿון אַנקאָנאַ — האָט באַהערבערגט דעם שטאַב און די קאַסערנעס פֿון די פּוילישע אולאַנען אין ים-ברעג-ווילעס. דאָס נאָענטע San Benedetto del Tronto (פֿון וואַנען עס קומט דער שטעמפּל פֿונעם פֿאָטאָ-אַטעליע) איז געווען אַ גרעסערע שטאָט מיט מלאכה-וואַרשטאַטן. 'W Bicuch' אויף דער הינטערזײַט פֿונעם בילד קען זײַן אַ איטאַליענישער אָרט 'Bicuch' (אַ פֿאַרקרימונג) אָדער אַ באַשרײַבנדיקע פֿאַרקירצונג 'אין ביידע' (די באַראַקן).

Fotograf: Ks. KopelouPhotographer: Fr. KopelouFotógrafo: Pe. KopelouFotograf: P. KopelouFotograaf: pater KopelouPhotographe : le P. Kopelouפֿאָטאָגראַף: גלח Kopelou

Podpis „Ks. Kopelou” — ksiądz Kopelou, kapelan pułkowy — jest istotny. W PSZ we Włoszech kapelani pełnili nie tylko posługę religijną: byli również ważnymi świadkami i dokumentalistami. Ks. Kopelou mógł być związany ze 7 P.Uł. od wielu lat (poprzez 3 Dywizję Strzelców Karpackich, w której składzie działał 7 P.Uł.) i dokumentować wszystkie uroczystości pułkowe. Nazwisko „Kopelou” nie jest typowo polskie — może być ormiańskie, ukraińskie lub zniekształcone „Kopelius”, „Kopelew”. W zakładzie Cav. Baffoni w San Benedetto del Tronto zdjęcie wywołano i zrobiono odbitki, prawdopodobnie na zlecenie dowództwa pułku.The caption 'Fr. Kopelou' — the priest Kopelou, regimental chaplain — is significant. In the Polish Armed Forces in Italy, chaplains performed not only religious service: they were also important witnesses and documentarians. Fr. Kopelou may have been connected with the 7th Lublin Uhlans for many years (through the 3rd Carpathian Rifle Division, within which the 7th Lublin Uhlans operated) and documented all the regimental ceremonies. The surname 'Kopelou' is not typically Polish — it may be Armenian, Ukrainian, or a distorted 'Kopelius', 'Kopelew'. At the Cav. Baffoni studio in San Benedetto del Tronto the photograph was developed and prints were made, probably at the order of the regimental command.A legenda 'Pe. Kopelou' — o padre Kopelou, capelão do regimento — é significativa. Nas Forças Armadas Polonesas na Itália, os capelães desempenhavam não só o serviço religioso: eram também importantes testemunhas e documentaristas. O Pe. Kopelou pode ter estado ligado ao 7.º Ulanos de Lublin por muitos anos (por meio da 3.ª Divisão de Fuzileiros dos Cárpatos, em cuja composição atuava o 7.º Ulanos de Lublin) e ter documentado todas as cerimônias do regimento. O sobrenome 'Kopelou' não é tipicamente polonês — pode ser armênio, ucraniano ou um 'Kopelius', 'Kopelew' distorcido. No ateliê Cav. Baffoni em San Benedetto del Tronto a foto foi revelada e foram feitas cópias, provavelmente a pedido do comando do regimento.Die Bildunterschrift 'P. Kopelou' — der Priester Kopelou, Regimentskaplan — ist bedeutsam. In den Polnischen Streitkräften in Italien leisteten Kapläne nicht nur religiösen Dienst: sie waren auch wichtige Zeugen und Dokumentaristen. P. Kopelou kann viele Jahre mit dem 7. Ulanenregiment Lublin verbunden gewesen sein (über die 3. Karpaten-Schützendivision, in deren Verband das 7. Ulanenregiment Lublin tätig war) und alle Regimentszeremonien dokumentiert haben. Der Nachname 'Kopelou' ist nicht typisch polnisch — er kann armenisch, ukrainisch oder ein verzerrtes 'Kopelius', 'Kopelew' sein. Im Atelier Cav. Baffoni in San Benedetto del Tronto wurde die Aufnahme entwickelt und Abzüge gefertigt, wahrscheinlich im Auftrag des Regimentskommandos.Het bijschrift 'pater Kopelou' — de priester Kopelou, regimentsaalmoezenier — is veelzeggend. In de Poolse Strijdkrachten in Italië verrichtten aalmoezeniers niet alleen religieuze dienst: zij waren ook belangrijke getuigen en documentalisten. Pater Kopelou kan vele jaren met het 7e Ulanen van Lublin verbonden zijn geweest (via de 3e Karpatische Schuttersdivisie, in wier verband het 7e Ulanen van Lublin opereerde) en alle regimentsceremonies hebben gedocumenteerd. De achternaam 'Kopelou' is niet typisch Pools — hij kan Armeens, Oekraïens of een verbasterd 'Kopelius', 'Kopelew' zijn. In het atelier Cav. Baffoni in San Benedetto del Tronto werd de opname ontwikkeld en werden afdrukken gemaakt, vermoedelijk in opdracht van het regimentscommando.La légende « le P. Kopelou » — le prêtre Kopelou, aumônier du régiment — est significative. Dans les Forces armées polonaises en Italie, les aumôniers n'assuraient pas seulement le service religieux : ils étaient aussi d'importants témoins et documentalistes. Le P. Kopelou a pu être lié au 7e uhlans de Lublin pendant de nombreuses années (par l'intermédiaire de la 3e Division de chasseurs des Carpates, au sein de laquelle opérait le 7e uhlans de Lublin) et documenter toutes les cérémonies du régiment. Le nom « Kopelou » n'est pas typiquement polonais — il peut être arménien, ukrainien, ou un « Kopelius », « Kopelew » déformé. Au studio Cav. Baffoni à San Benedetto del Tronto, la photo fut développée et des tirages réalisés, probablement à la demande du commandement du régiment.די אונטערשריפֿט 'גלח Kopelou' — דער כּהן Kopelou, רעגימענט-קאַפּעלאַן — איז באַטײַטיק. אין די פּוילישע אַרמיי-כּוחות אין איטאַליע האָבן קאַפּעלאַנען דורכגעפֿירט נישט נאָר רעליגיעזן דינסט: זיי זײַנען אויך געווען וויכטיקע עדותן און דאָקומענטאַליסטן. גלח Kopelou קען זײַן פֿאַרבונדן מיטן 7טן לובלינער אולאַן פֿאַר אַ סך יאָרן (דורך דער 3טער קאַרפּאַטן-שיסער-דיוויזיע, אין וועמענס פֿאַרבאַנד דער 7טער לובלינער אולאַן האָט אָפּערירט) און דאָקומענטירן אַלע רעגימענט-צערעמאָניעס. דער פֿאַמיליע-נאָמען 'Kopelou' איז נישט טיפּיש פּויליש — ער קען זײַן אַרמעניש, אוקראַיִניש, אָדער אַ פֿאַרקרימטער 'Kopelius', 'Kopelew'. אינעם אַטעליע Cav. Baffoni אין San Benedetto del Tronto איז דאָס בילד אַנטוויקלט געוואָרן און מע האָט געמאַכט אָפּדרוקן, מסתּמא אויפֿן באַפֿעל פֿונעם רעגימענט-קאָמאַנדיר.

Co dokumentuje kadrWhat the frame documentsO que o quadro documentaWas das Bild dokumentiertWat het beeld documenteertCe que l'image documenteוואָס דאָס בילד דאָקומענטירט

Reflektory. Ciemność, z której wychodzą kolumny pionowe jasności. W tle majaczą sztandary. Szyk żołnierzy przy ziemi jest prawie niewidoczny — oczy fotografa zatrzymały się na świetle. To jest świadome wybór kompozycyjny: reflektor w Apelu Poległych nie jest dekoracją, jest ramą. Światło jest wykrzyknikiem nad nazwiskami zabitych. „Stanisław Nowak — poległ pod Warszawą”, „Jan Kowalski — poległ na Monte Cassino”. Po każdej odpowiedzi jeden reflektor gasł, aż linia świateł zostawała krótsza. Taki był rytuał.Searchlights. Darkness, out of which vertical columns of brightness emerge. In the background standards loom. The line of soldiers near the ground is almost invisible — the photographer's eyes lingered on the light. This is a deliberate compositional choice: the searchlight in the Roll-call of the Fallen is not decoration, it is a frame. The light is an exclamation mark above the names of the dead. „Stanisław Nowak — fell near Warsaw”, „Jan Kowalski — fell at Monte Cassino”. After each answer one searchlight went out, until the line of lights grew shorter. Such was the ritual.Holofotes. Escuridão, da qual emergem colunas verticais de claridade. Ao fundo despontam estandartes. A fila de soldados junto ao chão é quase invisível — os olhos do fotógrafo detiveram-se na luz. Trata-se de uma escolha compositiva deliberada: o holofote na Chamada dos Caídos não é decoração, é uma moldura. A luz é um ponto de exclamação sobre os nomes dos mortos. „Stanisław Nowak — caído perto de Varsóvia”, „Jan Kowalski — caído em Monte Cassino”. Após cada resposta apagava-se um holofote, até que a linha de luzes ficava mais curta. Tal era o ritual.Scheinwerfer. Dunkelheit, aus der vertikale Säulen von Helligkeit hervortreten. Im Hintergrund ragen Standarten auf. Die Reihe der Soldaten am Boden ist fast unsichtbar — die Augen des Fotografen verweilten auf dem Licht. Dies ist eine bewusste kompositorische Wahl: Der Scheinwerfer beim Appell der Gefallenen ist keine Dekoration, er ist ein Rahmen. Das Licht ist ein Ausrufezeichen über den Namen der Toten. „Stanisław Nowak — gefallen bei Warschau”, „Jan Kowalski — gefallen bei Monte Cassino”. Nach jeder Antwort erlosch ein Scheinwerfer, bis die Lichterreihe kürzer wurde. So war das Ritual.Zoeklichten. Duisternis, waaruit verticale kolommen van helderheid oprijzen. Op de achtergrond doemen vaandels op. De rij soldaten aan de grond is bijna onzichtbaar — de ogen van de fotograaf bleven op het licht rusten. Dit is een bewuste compositorische keuze: de zoeklicht bij het Appel van de Gevallenen is geen versiering, het is een kader. Het licht is een uitroepteken boven de namen van de doden. „Stanisław Nowak — gevallen bij Warschau”, „Jan Kowalski — gevallen bij Monte Cassino”. Na elk antwoord doofde één zoeklicht, totdat de lichtlijn korter werd. Zo was het ritueel.Des projecteurs. L'obscurité, d'où surgissent des colonnes verticales de clarté. À l'arrière-plan se profilent des étendards. La rangée de soldats au sol est presque invisible — les yeux du photographe se sont arrêtés sur la lumière. C'est un choix de composition délibéré : le projecteur dans l'Appel des Morts n'est pas une décoration, c'est un cadre. La lumière est un point d'exclamation au-dessus des noms des morts. „Stanisław Nowak — tombé près de Varsovie”, „Jan Kowalski — tombé au Monte Cassino”. Après chaque réponse, un projecteur s'éteignait, jusqu'à ce que la ligne de lumières se raccourcisse. Tel était le rituel.רעפֿלעקטאָרן. פֿינצטערניש, פֿון וועלכן עס קומען אַרויס ווערטיקאַלע זײַלן פֿון ליכטיקייט. אינעם הינטערגרונט שטעקן אַרויס פֿאָנען. די שורה זעלנער בײַם באָדן איז כּמעט אומזעעוודיק — דעם פֿאָטאָגראַפֿס אויגן האָבן זיך אָפּגעשטעלט אויפֿן ליכט. דאָס איז אַ באַוווּסטזיניקע קאָמפּאָזיציאָנעלע אויסוואַל: דער רעפֿלעקטאָר אינעם אַפּעל פֿון די געפֿאַלענע איז נישט קיין באַצירונג, עס איז אַ ראָם. דאָס ליכט איז אַ אויסרוף-צייכן איבער די נעמען פֿון די טויטע. „Stanisław Nowak — געפֿאַלן בײַ וואַרשע”, „Jan Kowalski — געפֿאַלן בײַ Monte Cassino”. נאָך יעדן ענטפֿער איז אויסגעגאַנגען איין רעפֿלעקטאָר, ביז די ליניע פֿון ליכטער איז קירצער געוואָרן. אַזוי איז געווען דער ריטואַל.

23 marca 1946 Krzysztof Głuchowski miał 19 lat i 4 miesiące. Był jedynym żyjącym Głuchowskim w 7 Pułku Ułanów Lubelskich. Przed nim, w szeregu wywoływanych poległych, mogło być wywołane nazwisko jego stryja — rtm. Lech Głuchowski „Jeżycki”, poległ na ul. Dolnej w Warszawie 15.IX.1944. I mogło być wywołane nazwisko Krystyny Krahelskiej „Danuty” — autorki „Hej chłopcy, bagnet na broń”, poległa 2.VIII.1944 w Woli. Odpowiadał na apel stary żołnierz tego samego pułku, mówił: „poległ pod…” Reflektor gasł. Krzysztof stał w szyku, w mundurze 3 Dywizji Strzelców Karpackich, i słuchał.On 23 March 1946 Krzysztof Głuchowski was 19 years and 4 months old. He was the only living Głuchowski in the 7th Lublin Uhlan Regiment. Before him, in the row of the fallen being called, the name of his uncle could have been called — Capt. Lech Głuchowski 'Jeżycki', who fell on Dolna Street in Warsaw on 15.IX.1944. And the name of Krystyna Krahelska 'Danuta' could have been called — author of 'Hey lads, fix bayonets', who fell on 2.VIII.1944 in Wola. An old soldier of the same regiment answered the roll call, saying: 'fell at…' The searchlight went out. Krzysztof stood in the ranks, in the uniform of the 3rd Carpathian Rifle Division, and listened.Em 23 de março de 1946 Krzysztof Głuchowski tinha 19 anos e 4 meses. Era o único Głuchowski vivo no 7.º Regimento de Ulanos de Lublin. Antes dele, na fila dos caídos chamados, podia ter sido chamado o nome de seu tio — o cap. Lech Głuchowski 'Jeżycki', tombado na rua Dolna, em Varsóvia, em 15.IX.1944. E podia ter sido chamado o nome de Krystyna Krahelska 'Danuta' — autora de 'Ei, rapazes, baioneta calada', tombada em 2.VIII.1944 em Wola. Um velho soldado do mesmo regimento respondia à chamada, dizendo: 'tombou em…' O holofote se apagava. Krzysztof estava na formatura, no uniforme da 3.ª Divisão de Fuzileiros dos Cárpatos, e ouvia.Am 23. März 1946 war Krzysztof Głuchowski 19 Jahre und 4 Monate alt. Er war der einzige lebende Głuchowski im 7. Ulanenregiment Lublin. Vor ihm, in der Reihe der aufgerufenen Gefallenen, konnte der Name seines Onkels aufgerufen worden sein — Rittmeister Lech Głuchowski 'Jeżycki', der am 15.IX.1944 in der Dolna-Straße in Warschau fiel. Und der Name von Krystyna Krahelska 'Danuta' konnte aufgerufen worden sein — Autorin von 'Hej, Jungs, Bajonett aufs Gewehr', die am 2.VIII.1944 in Wola fiel. Ein alter Soldat desselben Regiments antwortete auf den Appell und sagte: 'fiel bei…' Der Scheinwerfer erlosch. Krzysztof stand in Reih und Glied, in der Uniform der 3. Karpaten-Schützendivision, und hörte zu.Op 23 maart 1946 was Krzysztof Głuchowski 19 jaar en 4 maanden oud. Hij was de enige levende Głuchowski in het 7e Regiment Ulanen van Lublin. Vóór hem, in de rij van de opgeroepen gevallenen, kon de naam van zijn oom zijn afgeroepen — ritmeester Lech Głuchowski 'Jeżycki', gesneuveld op de Dolna-straat in Warschau op 15.IX.1944. En de naam van Krystyna Krahelska 'Danuta' kon zijn afgeroepen — auteur van 'Hé jongens, bajonet op het geweer', gesneuveld op 2.VIII.1944 in Wola. Een oude soldaat van hetzelfde regiment antwoordde op het appel en zei: 'sneuvelde bij…' Het zoeklicht doofde. Krzysztof stond in het gelid, in het uniform van de 3e Karpatische Schuttersdivisie, en luisterde.Le 23 mars 1946, Krzysztof Głuchowski avait 19 ans et 4 mois. Il était le seul Głuchowski vivant du 7e régiment de uhlans de Lublin. Avant lui, dans la rangée des morts appelés, le nom de son oncle avait pu être appelé — le capitaine Lech Głuchowski « Jeżycki », tombé rue Dolna à Varsovie le 15.IX.1944. Et le nom de Krystyna Krahelska « Danuta » avait pu être appelé — auteure de « Hé les gars, baïonnette au canon », tombée le 2.VIII.1944 à Wola. Un vieux soldat du même régiment répondait à l'appel en disant : « tombé à… » Le projecteur s'éteignait. Krzysztof se tenait dans les rangs, dans l'uniforme de la 3e Division de chasseurs des Carpates, et écoutait.דעם 23טן מערץ 1946 איז קשישטאָף גלוכאָווסקי געווען 19 יאָר און 4 חדשים אַלט. ער איז געווען דער איינציקער לעבעדיקער גלוכאָווסקי אינעם 7טן לובלינער אולאַן-רעגימענט. פֿאַר אים, אין דער ריי פֿון די אויסגערופֿענע געפֿאַלענע, האָט געקענט אויסגערופֿן ווערן דער נאָמען פֿון זײַן פֿעטער — ריטמײַסטער לעך גלוכאָווסקי 'יעזשיצקי', געפֿאַלן אויף דער Dolna-גאַס אין וואַרשע דעם 15.IX.1944. און עס האָט געקענט אויסגערופֿן ווערן דער נאָמען פֿון Krystyna Krahelska 'דנוטאַ' — די מחברתטע פֿון 'היי ייִנגלעך, בײַאָנעט אויפֿן ביקס', געפֿאַלן 2.VIII.1944 אין Wola. אַ אַלטער סאָלדאַט פֿונעם זעלבן רעגימענט האָט געענטפֿערט אויפֿן אַפּעל, זאָגנדיק: 'געפֿאַלן בײַ…' דער פּראָזשעקטאָר איז אויסגעלאָשן געוואָרן. קשישטאָף איז געשטאַנען אין ריי, אינעם מונדיר פֿון דער 3טער קאַרפּאַטן-שיסער-דיוויזיע, און צוגעהערט.

Pięć miesięcy później, w sierpniu-wrześniu 1946, 7 Pułk Ułanów Lubelskich wsiadał na SS Valkyrien i odpływał z Włoch do Wielkiej Brytanii. Krzysztof też. Reflektory Grottammare były jego ostatnim apelem pułkowym na kontynencie europejskim. Następnych apeli słuchał już w Anglii, w PKPR, a potem — jako emigrant — w rozproszeniu, przez Londyn i Rio de Janeiro. Fotografia ARG/V/750 ocalała z tej drogi.Five months later, in August–September 1946, the 7th Lublin Uhlan Regiment boarded the SS Valkyrien and sailed from Italy to Great Britain. Krzysztof too. The searchlights of Grottammare were his last regimental roll call on the European continent. The roll calls that followed he heard already in England, in the PKPR, and then — as an émigré — in dispersal, through London and Rio de Janeiro. Photograph ARG/V/750 survived that journey.Cinco meses depois, em agosto-setembro de 1946, o 7.º Regimento de Ulanos de Lublin embarcou no SS Valkyrien e zarpou da Itália rumo à Grã-Bretanha. Krzysztof também. Os holofotes de Grottammare foram sua última chamada do regimento no continente europeu. As chamadas seguintes ele já as ouviu na Inglaterra, no PKPR, e depois — como emigrante — na dispersão, por Londres e Rio de Janeiro. A fotografia ARG/V/750 sobreviveu a esse percurso.Fünf Monate später, im August–September 1946, ging das 7. Ulanenregiment Lublin an Bord der SS Valkyrien und segelte von Italien nach Großbritannien. Krzysztof auch. Die Scheinwerfer von Grottammare waren sein letzter Regimentsappell auf dem europäischen Kontinent. Die folgenden Appelle hörte er bereits in England, im PKPR, und dann — als Emigrant — in der Zerstreuung, über London und Rio de Janeiro. Die Fotografie ARG/V/750 überlebte diesen Weg.Vijf maanden later, in augustus–september 1946, ging het 7e Regiment Ulanen van Lublin aan boord van de SS Valkyrien en voer van Italië naar Groot-Brittannië. Krzysztof ook. De zoeklichten van Grottammare waren zijn laatste regimentsappel op het Europese vasteland. De daaropvolgende appels hoorde hij al in Engeland, in het PKPR, en daarna — als emigrant — in verstrooiing, via Londen en Rio de Janeiro. Foto ARG/V/750 overleefde die reis.Cinq mois plus tard, en août-septembre 1946, le 7e régiment de uhlans de Lublin embarqua à bord du SS Valkyrien et quitta l'Italie pour la Grande-Bretagne. Krzysztof aussi. Les projecteurs de Grottammare furent son dernier appel régimentaire sur le continent européen. Les appels suivants, il les entendit déjà en Angleterre, au PKPR, puis — en tant qu'émigré — dans la dispersion, par Londres et Rio de Janeiro. La photographie ARG/V/750 survécut à ce parcours.פֿינף חדשים שפּעטער, אין אויגוסט–סעפּטעמבער 1946, איז דער 7טער לובלינער אולאַן-רעגימענט אַרויף אויפֿן SS Valkyrien און אַוועקגעשוווּמען פֿון איטאַליע קיין גרויס-בריטאַניע. קשישטאָף אויך. די פּראָזשעקטאָרן פֿון Grottammare זײַנען געווען זײַן לעצטער רעגימענט-אַפּעל אויפֿן אייראָפּעיִשן קאָנטינענט. די פֿאָלגנדיקע אַפּעלן האָט ער שוין געהערט אין ענגלאַנד, אינעם PKPR, און דערנאָך — ווי אַ עמיגראַנט — אין צעוואָרפֿונג, דורך לאָנדאָן און ריאָ דע זשאַנעיראָ. די פֿאָטאָגראַפֿיע ARG/V/750 האָט איבערגעלעבט דעם וועג.